Reisverslag Bob, Janetta, Guus en Karlijn

Vanmorgen was het droog en scheen de zon, maar we moesten zowaar een trui aan tijdens het ontbijt buiten, want het was aan de koude kant. Wel zagen we boven de bergen al weer donkere luchten hangen. Het eerste stuk  naar Arches was hetzelfde als gisteren door Capitol Reef. Het was goed te zien dat het gisteren erg gespookt had, want op verschillende plaatsen was het water over de weg gekomen en  ook kon je aan de stromen langs de kant zien dat het water heel hoog gestaan had. De riviertjes waren nog steeds hard aan het stromen met rood water, je ziet de erosie hier plaats vinden. Het stuk door Capitol Reef was al erg mooi, maar ineens ging het in heel ander landschap over. Van rood steen werd de steen ineens geel/grijs. Het had iets unheimisch. Onderweg zagen we een bord van een motel dat Luna desert heette. Het had daar ook zeker iets maan achtigs. Bovendien kwamen we amper auto's tegen, dus een super desolaat gebied. Om bij Arches te komen moesten we wel ook een stuk over de snelweg, dat rijd wat minder prettig, omdat bij de hogere snelheid de camper wat meer gaat slingeren vanwege de wind, maar inmiddels heeft Bob hem goed in de hand. Dan gaan we de weg naar het plaatsje Moab op, waar we een camping hebben geboekt. Maar voordat we naar Moab gaan nemen we eerst een zijweg naar het Dead horse point.

Het is inmiddels erg donker geworden en we krijgen dan ook een flinke bui, maar voordat we bij het eindpunt zijn klaart het gelukkig weer op. Het Dead horse point heet zo omdat het verhaal gaat dat cowboys hier paarden verhandelden en de paarden die ze niet gebruikten achter lieten op dit punt. Op dit punt sta je zo'n 800 m boven de canyon van de Colorado rivier te kijken. De paarden konden dus het water zien liggen maar konden er niet bij komen en stierven van de dorst. Het lijkt een beetje op de Grand Canyon, maar je kunt hier veel verder kijken en bovendien zie je de rivier enorme kronkels maken. Het is een prachtig uitkijkpunt. Je kijkt ook weer enorm terug in de tijd, omdat je alle verschillende aardlagen ziet liggen. In de verte horen we het onweer maar wij staan gelukkig in de zon en doordat het net geregend heeft is het nu niet bloedheet.
Dan rijden we terug naar de hoofdweg waar we naar Moab gaan. Dit is bekend geworden door de uranium winning, dus misschien komen we een beetje lichtgevend terug....  Het is een aardig groot plaatsje en dus gaan we maar weer bij een grote supermarkt inslaan voor een aantal dagen. De camping is niet erg gezellig want het is een soort groot parkeerterrein. Terwijl ik hier zit te tikken horen we het in de verte al weer rommelen. De weersverwachting is ook dat het flink zal gaan onweren. Toch wel een beetje mazzel want ik had verwacht dat het hier werkelijk snoeiheet zou zijn. Er zijn hier max temperaturen gemeten van 47 graden, lijkt me niet erg prettig.
Morgen gaan we naar het Arches national park, wat hier vlakbij ligt. We gaan dat ook maar in de ochtend doen want in de middag wordt er weer onweer verwacht.

Vandaag was weer een rit met zeer afwisselend landschap en dat blijft toch wel boeien. We snappen nu ook beter waarom Amerikanen altijd in groot, groter, grootst denken. Als je toch in zo'n enorm uitgestrekt land leeft, moet je er vanzelf wel naar gaan denken.

Groetjes Janetta