Amerika 2010

 uur, half 8! Dat is nauwelijks iets later, toch?”) De zon kwam uiteindelijk pas rond 1 uur wat door en rond 4 uur was hij alweer verdwenen. Doordat er natuurlijk ook nog wat zeewind is, was het voor ons aan de frisse kant. Na ons ontbijt in het motel zijn we richting kust gereden. Het eerste plaatsje waar we kwamen was Morro Bay. Een leuk plaatsje aan een inham van de zee. Omdat het toch nog mistig was zijn we maar even gaan kijken aan de baai. Leuke toeristische winkeltjes, restaurantjes en uitzicht op het water met zeeleeuwen erin. We hebben daar nog warme chocomelk (met real Dutch chocolat) gedronken en voor Hans natuurlijk een goede dubbele espresso. Na een tijdje door gereden naar Cambria het begin van “de kust route”. Het is inderdaad een heel mooi stuk kust, ruig, hoog en weinig tot geen bewoning. Op een gegeven moment kwamen we langs een plek waar zeeolifanten op het strand lagen. Heel indrukwekkende dieren. Als je ze ziet liggen zijn ze “knuffelbaar”, maar als je ze vechten wil je er toch niet tussen staan. Het zijn trouwens, maar dat weet iedereen wel, niet moeders mooiste.  Uiteindelijk zijn we rond 3 uur gaan lunchen, omdat de restaurantjes niet voor het oprapen lagen. Aan het eind van de middag kwamen we bij Carmel-by-the-sea. Een klein, knus plaatjes aan zee. De huizen deden allemaal Engels aan en de wegen kronkelden. We zijn even uitgestapt bij het strand. Veel wind, natuurlijk veel meeuwen en grof zand. Langs de hele kust zie je trouwens de eerste honderd meter allemaal wier in zee liggen. Na Carmel zijn we de 17 mile drive gaan doen. Dat vonden we een beetje tegenvallen. Natuurlijk zijn er allemaal mooie droomhuizen te zien, ook hele lelijke trouwens. Dan kom je langs 5!!!! Golfbanen op Pebblebeach. Vinden wij niet zo interessant. De kust was niet veel anders dan dat wat we de hele dag al gezien hadden, incl. zeeleeuwen en meeuwen. Het laatste onderdeel van vandaag was de Fishermanswarf in Monterey. Een pier met allemaal eettentjes waar natuurlijk met name vis wordt geserveerd. Toen we er naar toeliepen was het al behoorlijk koud en waren we erg blij met onze lange broeken en vesten (behalve Hans natuurlijk). We hebben lekker gegeten bij een Italiaans visrestaurant. Na het eten moesten we nog een half uur rijden naar ons motel in Salinas. Het was inmiddels donker geworden. We bedachten ons dat we nog nooit zo laat in een motel zijn aangekomen.

Beste mensen, we hebben van veel mensen reacties gekregen dat ze ons gevolgd hebben. Dat is heel erg leuk om te horen. Helaas voor jullie komen de verslagen van onze laatste twee dagen en terugreis pas volgende week. We zitten morgen en overmorgen in het motel waar we ook zijn begonnen en daar hebben ze helaas geen internet. Wij zullen de verslagen dus wel schrijven, maar pas thuis op de computer kunnen zetten. Dus jullie zullen voor het laatste restje nog even geduld moeten hebben.  

Groetjes, Hans Marianne Linda en Petra