Vandaag kilometers gemaakt....een beetje een saaie dag, het
landschap wordt wat "platter" en wat groener.
Onderweg wat keren gestopt voor uitzichten, een broodje en natuurlijk de koffie en nu aangekomen in de voorstad van Vancouver...Rosendale, we hebben nu zo'n 2800 kilometer er op zitten, voor mijn gevoel is het veel minder. Voor we hierheen gingen, vond ik het erg veel kilometers, maar je rijdt ze heel makkelijk.
We moeten nog een kilometer of 90 naar de boot naar Vancouver eiland, dus morgen zijn we als alles goed gaat op het eiland.
We hebben vandaag ook moeten lachen in de auto........we hebben
al die tijd dat we hier zijn, geen goed ontvangst van de
radio.....dus wij dachten dat komt door al die bergen om ons heen,
daarom stoort de radio zo.
Maar vandaag kwamen we op het grandioze idee om de antenne uit te
schuiven....( wat een subliem idee...), we kunnen nu dus uit volle
borst "meelallen" met de muziek.
We staan nu voor het eerst op een luxe camp, de andere waren allemaal "losse" plekken in een bos, we hebben nu een plek met een keurig haagje erom heen, wel ongezellig vind ik, je ziet niemand vanaf je plekje, een beetje opgesloten gevoel.
Maar de douche's waren heerlijk, vergeleken met wat we tegen
gekomen zijn de laatste dagen..........eigenlijk kon je dat geen
douche's noemen, soms is het hokje met een half deurtje....je ziet
dan benen er onder uitsteken.......en hoofden er boven uit.
( .....moet je voorstellen, hoe dat er uit zien als je korte benen
hebt......of erg lang bent...).
Hans zijn blauwe oog is gelukkig verdwenen.....hij heeft zijn baard laten staan, vreemd gezicht hoor, ik heb hem in al die jaren nog nooit met baard gezien.
Gelukkig loopt er hier ook een spoorlijn, we gingen hem al missen, zo nog een potje kaarten en dan weer onder de dekens.
En morgen op pad naar de oversteek naar het Eiland.