Fotoalbum
Abonneren
Vanmorgen niet zo vroeg op pad gegaan, we hebben eerst nog een
poosje staan kletsen met Rik ( de eigenaar van deze camp, de man
die een brilletje nodig had...) hij vertelde ons dat er een
prachtroute binnendoor was naar de zuidkust. Het eerste gedeelte
door een eeuwen oud bos en daarna een schitterende oceaan
route...
een weg die sinds kort "geplaveid"was.
Dus wij om 11 uur op pad, eerst naar Duncan om daar de totempaal route te lopen...Omdat Canada van oudsher van de indianen was en nog een gedeelte is..hebben ze om dat te "eren" in deze stad allemaal totempalen staan die het verhaal van de indianen "vertellen", op elke totempaal staat een uitleg met wat het voorsteld en waarom. Het was leuk om die route te lopen.
Daarna op weg naar Rik"s mooie route binnendoor....nog even
nagevraagd of de weg inderdaad geplaveid was, en dat was zo, maar
er waren alleen nog geen borden aangebracht......geen punt, we
kregen een vel mee, waar alles op stond.......je moest alleen de
kilometers in de gaten houden, als herkenningspunten.......
Wat een ellende.....
Tot aan Lake Cowichan ging die uitstekend......en toen begon die mooie route......inderdaad een pracht bos, de bomen zijn hier echt geweldig in deze omgeving, je kan je niet voorstellen hoeveel verschillende vormen er in naaldbomen kunnen zitten, bomen die als één stam de grond uit komen en met 3 tot wel 8 stammen verder gaan, bomen helemaal bekleed met mos, de vreemste vormen, we zijn zelfs gestopt bij een boom van ruim 12 meter omtrek.......je zag de grootte pas goed, toen Hans ernaast was gaan staan. Je ziet hier heel veel oude dikke bomen, volgens Hans wel met een omtrek van meer dan 8 meter en hele hoge....
Maar .......om verder te gaan met die route, met een velletje
papier op schoot zijn wij de touristische route in
geslagen.........wat een ellende...een weg die geplaveid was met
kiezel-asfald...stukken afgebrokkeld, scheuren / gaten in de weg,
ook waren de wegen "bol"of "hol", dus we schudden van voor naar
achter en van links naar rechts, slingers omhoog en naar
beneden........wat hadden wij een spijt van deze route.
Plus we konden haast niets vinden zoals het op het velletje stond,
het leek wel een puzzeltocht, van de 22 aanwijzingen, hebben wij er
maar 5 gevonden,......( een slechte score !?!?!...)
Deze weg was 95 kilometer laaaaaaaang, meestal konden we niet harder dan 30 of 40 kilometer rijden, we hebben hebben hier 3 uur over gedaan.
We wilden naar een camp in Port Renfew in het zuiden aan de kust, maar balen die was gesloten, dus op naar een camp bij de Jordan River aan de kust....een mooie camping in het bos met op 30 meter het strand.............geweldig geluid die golven.....dus camper neergezet en direct naar de kust gegaan, een klein minpuntje...de camping lag "wat" hoger dan het strand, dus de kuiten zijn weer flink getraind.
We hebben een zandstrand gehad, een zwart rotsen strand en dit was een kiezelstrand.
Daarna wat drinken, doe de koelkast open, vlapak, sauspot en nog meer allemaal open door de koelkast, een zooitje..( ....An draait namelijk nooit goed de deksels op de potten......"klein verbeter-puntje" ).Waarschijnlijk kwam dat door het gehobbel en geschud van die ellende weg.
"s-Avonds na het eten nog even terug geweest naar het strand.
