Hans en Anneke van den Brink

Vanmorgen om 8 uur op pad naar de Ferry, dat was maar een kwartiertje rijden vanaf Sidney, dus dat was een kort ritje........we konden met de boot van 9 uur mee.

Alles is goed gegaan, de boot is niet gekiepeld...( anders was dit verslagje er natuurlijk niet geweest ....) en tja, achteraf valt het natuurlijk altijd mee......( Hans zegt dan altijd...."dat zei ik toch"...grrr)
Er was weer een stralend blauwe lucht, daarom hebben we op het achterdek buiten gezeten, we moesten wel een jas aan voor de wind......( zat je ook dicht bij de reddingsboten en zo..).

Daarna ons een weg gebaand, door Vacouver, wat een drukke stad, zeg............en een moeilijke bewegwijzingingen.........ze zijn net als de belgen, ze geven een weg aan en hij is er dan ook gelijk, vaak waren wij er dan al aan voorbij.....( ken je die verhalen, dat de een de kaart leest en.....de ander daar volop commentaar op heeft en mopperend in de auto zit.....zeer herkenbaar vandaag ), maar we zijn er gekomen......een dure camp, wel midden in Burnady een wijk van Vancouver.
We waren van plan om nog met de bus naar meerdere plekken in Vancouver te gaan, maar we zijn toch maar hier op de camp gebleven, het was hier bloedheet en dat maakte ons loom. Dus lekker in de schaduw gezeten.

Terwijl ik dit aan het schrijven ben, ligt Hans te dutten op de picknicktafel buiten in de schaduw....geen gezicht, alle mensen die voorbij komen kijken ook.....nogmaals als we terug komen hebben we vakantie nodig om hiervan bij te komen. morgen gaan we de camper weer inleveren en 's-avonds vliegen we terug, we komen donderdag eind van de middag thuis.

Wat is dit een super vakantie, ik kan het niet vaak genoeg zeggen, we hebben zo genoten, we hebben zoveel mooi's gezien, dingen die je normaal alleen maar op plaatjes ziet, het relaxte van het rondrijden, koffie zetten onderweg, stoppen wanneer je zin hebt...(ideaal zo'n camper, alles bij de hand..)de verschillende camps, in het bos, aan het strand, in de bergen of ergens heel luxe.........en wat een uitzichten, we hebben het geluk gehad, dat het heel erg rustig was in de natuurgebieden, ik denk in het hoogseizoen, dat alles veel hectischer zal wezen.......het was zo'n geweldig gevoel om kilometers op de icefields hwy tussen de bergen gereden te hebben en maar heel weinig verkeer tegen te komen, we waanden onszelf alleen op de wereld met als dat mooi's om ons heen.
En de kust van Vancouver Island, in een woord geweldig al die verschillende stranden, waar je heerlijk kunt lopen, de boswandelingen tussen de bijzondere bomen. De keren dat we het water op gegaan zijn, de blauwe meren, we hebben het geluk gehad dat het al die keren mooi weer was, best wel fris zo 's-morgens, maar altijd een stralend blauwe lucht, waarbij het water nog blauwer / turquoise leek, dan het al was.
We hebben daarom ook vandaag niet zo veel zin om in Vancouver te gaan lopen, we zijn voor de natuur gegaan, terwijl naar horen, het een hele mooie stad moet zijn, wij willen dat gevoel van "weidse / relaxte" nog even vast houden.

We hebben deze dagen zo'n 3700 kilometer gereden, het lijkt erg veel, maar we hebben het niet als veel ervaren, je ziet zoveel onderweg en je stopt zo vaak, dat je daar helemaal geen erg in hebt........( ...op de toeristische route van "Rik" na, toen waren we ons bij elke hobbel en bobbel bewust van elke kilometer nou, zeg maar van elke meter eigenlijk....)

Als het mogelijk is, gaan we hier zeer zeker nog naar terug, we hebben nog een andere route op ons lijstje staan, die we heel graag willen zien. Bijv. de eilanden route met de boot van Prince Rupert naar Port Hardy.....Campwell River.......Port Alberni met watervallen, waar de zalmen tegenop springen en naar het gebied tussen Jasper en Prince George, dat schijnt heel erg mooi te zijn.
En dan natuurlijk wel met een omweggetje langs de appeltaart.

Wij vinden dit een super land.

We hebben nog om een canadees moeten lachen, die omschreef ons Nederland als een pietepeuterig klein landje, het ene plaatsje zit aan het andere plaatsje vast (.. hier zitten er tientallen zo niet 100 kilometers tussen..) en als wij op vakantie gaan hebben we een auto(tje) met zo'n ienemienie huisje ( caravan) erachter. Als je naar die joekels hier kijkt en op wat voor een 4-wiel drive's ze staan kan ik mij voorstellen, dat hij het om te lachen vind.....het is hier allemaal mega. Je ziet hier haast geen caravans en als je ze ziet zijn het ook van die joekels, op zijn minst dubbel-assig, zelfs af en toe 3-assig.
Oudere mensen, zo vertelde hij ons, verkopen vaak na hun pensioen hun huis en kopen dan zo'n trailer en gaan daar in wonen of op een vast plek of verkassen om de zoveel tijd.........lijkt mij ook wel wat. ...( verkopen we gewoon de caravan......) Hans heeft gisteren op de camp een echtpaar gesproken, die het ook zo gedaan hebben.

Vanavond de kliekies op gegeten.......was niet veel soeps meer, maar de kastjes zijn zo goed als leeg.....dus dat hebben we goed uitgekiend.

Vanavond komen Marika en Andre ( de nederlanders die we ontmoet hadden in Vicoria ) nog wat komen drinken, natuurlijk moeten ze wel hun eigen drinken meenemen, want wij zijn bijna "los" qua drinken, zij hebben zelf ook niet zo veel meer, want zij vliegen morgen ook terug........dus bij ons wordt dat water drinken met nog een blikje ice tea.......dus dronken zullen we niet worden vanavond.

Dit is ons laatste verslag vanuit Canada, de allerlaatste verslagen( van 23 en 24 sept ) maak ik thuis.......en dan kan ik hem uitprinten voor bij de foto's......