Hans en Anneke van den Brink

Vanmorgen heel vroeg op gestaan.......( dat moeten we thuis maar eens afgaan leren....)
en aan de schoonmaak, de camper weer spik en span gemaakt, de koffers weer gevuld en het buitenkantje van de camper ook gelijk maar even afgespoten. de levensmiddelen die we over hadden aan de camp "buren" gegeven, dus vertrek klaar.

Tja, en toen was het nog wat vroeg om de camper terug te brengen, dus nog maar even op pad naar het Simon Fraser park van de universiteit...( een aanrader van de campbeheerster.)..........een goede keus, een mooi park met veel bloemen, uitzichten en allemaal houten...( hoe kan het ook anders, alles is hier van hout..) "palen"......groepen van een aantal bij elkaar,  allemaal bewerkt met figuren en alleenstaande die boven op een uil of beer uitgesneden hadden.........Er stond een hele uitleg bij........maar die ben ik vergeten....het had iets met een meditatie-rondje langs al die palen te maken.
(....vandaar waarschijnlijk, dat we op deze plek zo lekker relaxt werden.......) 

Toen op weg naar de camper inleverplek..........een check-up, of wij niets vernield hadden.....en of er nergens een paaltje of boomstronk "lidtekens" waren.......dus de borg weer terug gekregen. Plus nog 20 CAD omdat ons matras een kuil had, en dat 's-nachts een beetje ergelijk was..........erg prettig verhuurbedrijf.

Toen werden we met een taxi naar het vliegveld gebracht................half 3 en toen begon het wachten, ons vliegtuig zou om half 7 vertrekken, wat duurde dat lang.....een houten kont, en veel koffie later.................het vliegtuig in.

Het is nog steeds mijn hobby niet, ik vind dat je vreselijk opgepropt zit in zo'n vliegtuig........vind het ook nog steeds eng...........ben blij dat ik het gedaan heb, maar ik vind het een hele zit, je weet af en toe niet meer op welke bil je zal gaan zitten, want niets zit lekker meer en je hebt natuurlijk al een houten kont van het vele wachten voor die tijd.

Dus half 7 's-avonds er in en de volgende dag hier om 1 uur -middags aangekomen, dus een nachtje overgeslagen, het is best raar om in het vliegtuig te zitten en het wordt langzamerhand donker om dan 2 uur later de zon weer op te zien komen, logisch dat je bioritme hiervan in de war raakt.

Nu zit ik hier mijn laatste verslag te schrijven aan mijn eigen tafel, ( op een tijd dat ik normaal gesproken zou moeten slapen, maar mijn bioritme moet nog even wennen.....) met nog allemaal indrukken in mijn hoofd............Het was leuk om dit bij te houden..........

Als ik dit schrijven nu ga missen, kan ik natuurlijk altijd nog doorgaan...............alleen ik betwijfel wel of het dan nog zo interessant is om te lezen, want het "gewone" leven gaat natuurlijk weer beginnen....

Het was een super reis en vakantie.....!!!