Fotoalbum
AbonnerenDinsdag zijn we op tijd weer de weg
opgegaan richting Bretton Woods in de White Mountains. Maar
halverwege de rit zijn we gestopt in het plaatsje Waterbury in de
staat Vermont bij de fabriek van…… BEN & JERRY’S! Dit is de
eerste fabriek van de vrienden Ben en Jerry die ze gestart
zijn, hier worden dagelijks meer dan 300.000 ijsjes gemaakt.
We hebben een leuke rondleiding gekregen met een introfilmpje, een
uitleg met overzicht van het produktieproces in de fabriek en we
mochten een nieuwe smaak van Ben & Jerry’s proeven. Hierna
hebben nog wat souvenirs en een ijsje gekocht en zijn we verder
gereden naar Bretton Woods in de staat New Hampshire. Tegen drie
uur in de middag kwamen we aan in een prachtig hotel in de bergen.
We verblijven in een kleiner hotel van de “Mount Washington
Resorts”. Het grote hotel ligt een circa 100 meter boven ons en is
een mooi wit beroemd hotel waar vele nationale als internationale
presidenten zijn verbleven. Verder is dit een groot skigebied, er
zijn hier bij het hotel en in de wijde omtrek vele pistes met
ski-liften. Nadat we waren ingecheckt zijn we gaan met de Jeep gaan
rondrijden door de bossen in de bergen, in de hoop dat we nog wat
wilde dieren zouden tegenkomen. Helaas hebben na een rit van een
uur niet gespot, maar toen we in de avond naar een restaurant in de
buurt reden, stak er plots een zwarte beer over de weg. Bij
aankomst in het restaurant werd nog een beer gespot en daar
vertelde ze dat beren dagelijks in de buurt komen van het
restaurant. Martine was aan het eind van de afgelopen middag nog
een rondje wezen rennen rondom het hotel, maar ze heeft er na al
dat berengebeuren een beetje vrees van om nog te gaan
rennen.
Woensdagochtend zijn we na het ontbijt
naar de “Bretton Woods Canopy Tour” gereden. Martine wilde graag
een keertje tokkelen en dat heeft ze ook gedaan. Ze vond het zo
leuk dat ze nog maar een keer is gegaan en na de tweede keer vond
ze het weer tijd om verder te gaan. Onze volgende stop is het
station van waar de “Mount Washington Cog Railway” begint. Dit
bergbeklimmende tandradspoor uit 1869 was de eerste van zijn soort
in de werled. De spoorweg begint op een hoogte van 823 meter
en eindigt op de top van 1.917 meter, het was een mooi gezicht om
de stoomlocomotiefjes en de dieseltjes omhoog te zien gaan tegen de
steile helling. We hebben nog getwijfeld of we mee wilden gaan,
maar hebben toch maar afgezien omdat de totale reisduur drie uur
was. We zijn na wat foto’s te hebben gemaakt de auto weer ingestapt
en zijn via een zandpad door de bergen en bossen op een provinciale
weg terechtgekomen die leidde tot de de poort van de “Mount
Washington Auto Road”. Bij de toegangspoort kregen de instructie om
de auto in z´n eerste versnellin g te zetten en houden, dat we bij
het dalen op moetsen leteen dat de remmen niet oververhit raken en
we kregen een CD mee die we tijdens de rit moesten afspelen omdat
hierop de geschiedenis van deze weg werd verteld. De rit naar boven
was erg leuk, vooral de laatste kilometer omdat je vanuit de
auto mooi naar de afgrond kon kijken (zonder vangrail). Bij
aankomst aan de top hadden we een prachtig uitzicht over de beregn
en waaide we bijna weg door de felle wind die daar altijd waait.
Verder zagen we ook het treintje van de “Mount Washington Cog
Railway” staan die we eerder die middag zagen vertrekken vanaf het
stationnetje beneden de berg. Dus uiteindelijk hebben we dezelfde
berg als het treintje beklommen maar dan vanaf de andere kant en
met waarschijnlijk nagenoeg dezelfde uitzichten. Tegen de avond
kwamen we terug bij het hotel en zijn we gaan dineren. We hebben
weer lekker gegeten hier, het is ons opgevallen dat we tijdens deze
vakantie toch erg goed hebben kunnen eten in de USA.
Donderdagochtend hebben we de koffers
weer gepakt en zijn we gaan rijden naar ons nieuwe adres in Boston.
Toen we Boston naderde, besloten we toch nog even langs de “Premium
Outlet Store” te gaan in Wrentham. Dit outletcentrum had nagenoeg
dezelfde aantal en -merkwinkels als dat we twee geleden in Las
Vegas troffen, dus we zijn deze middag flink aan het shoppen
geweest en wel zo flink dat we nu maar hopen dat we niet bij hoeven
te betalen voor de terugvlucht naar Amsterdam. Uiteindelijk kwamen
we rond half zeven in de avond aan in ons hotel down town Boston en
hier hebben de in de avond gegeten in Chinatown en nog een paar
drankjes gepakt in een aantal kroegjes in de buurt van het
hotel.
