Camperreis ZuidWest USA

Dinsdag 23 juni 2009

On the top of the world.

Heerlijk weer, volop zon. We vertrekken op tijd. Direct buiten Cody begint de toeristische route al. Het is heuvelachtig, mooi glooiend. Afwisselend bomen en kleine meertjes. Mooi om te zien. Het stijgen gaat geleidelijk, Toch komt er een moment dat Klaas weer aan de beurt is. En dan gaat het ineens ook vrij fors omhoog. Wat een prachtige weg is dit. Via het forum was dit al vaak genoemd en het blijkt helemaal waar te zijn. Scherpe bochten, diepe dalen. Mooi! Al veel te vlug komt er een eind aan deze weg.

                    

We maken nu een uitstapje over de Beartooth pas. Nou dat is zeker de moeite waard. Erg hoog, maar een goede weg om te rijden. Er ligt zelfs sneeuw. Worden we helemáál enthousiast van. Foto’s natuurlijk en weer verder rijden. Veel meer sneeuw. Op de vlakte zien we het smelten, de stroompjes komen samen, worden beekjes, riviertjes, watervalletjes. Wat prachtig! Hele meertjes met gesmolten sneeuw, de meest fantastische kleuren. De sneeuw is nog maar net gesmolten maar er bloeien al honderden witte en gele (soort) anemonen. Maken we maar weer een foto van. Op een zeker moment zeggen we dat we niets meer fotograferen. Dan komt de volgende schitterende waterval in beeld en smelt ons goede voornemen. We treffen mensen uit Canada, die zijn helemaal over deze weg gereden en zij vertellen dat verderop nog mensen aan het skiën zijn. Bij een waterval lopen we stroomopwaarts. Het water dondert naar beneden door een nauwe kloof. Aan het eind daarvan wordt het wat breder en liggen de kleurige kiezelstenen. We moeten verder ( maar ik had hier wel een hele dag kunnen blijven). Op het hoogste punt 10.947 ft= 3120 m. eten we wat en gaan we terug.
       

Over die terugweg hebben we vreselijk lang gedaan want we zijn wel 40 x gestopt om iets te bewonderen. Tegen elkaar zeggen we dat Yellowstone vast niet mooier is dan deze route. Nou, verrassing….. wél.

        

Via de noordoost ingang rijden we het park binnen. Men is met de weg bezig dus rijden we langzaam. Nog geen 20 minuten rijden we in dit park of we zien de eerste bizons. Nog op afstand, maar weer 10 min. Later steekt er een vlak voor ons de weg over. Een joekel! Doorrijden, op de grasvlakte zien we veel meer. Grote groepen met kalfjes ertussenin.

  

grazen tevreden. We kijken onze ogen uit. Het park is groot, dat wisten we  maar dat het zo hoog zou zijn hadden we niet gedacht. We zitten alweer in de sneeuw, vandaag zitten we echt on top of the world. Op een uitkijkplaats zitten we een stuk meloen te eten, bizons op 50 m. afstand. Heel bijzonder. De grand canyon van Yellowstone hebben we gezien. Een diepe conyon maar voor ons beter te bevatten dan de echte grand canyon want dat was té groots.

       

We dalen af naar de Yellowstone rivier, hier zijn wel veel mensen. Helemaal naar beneden gaan we en daar zijn aanmerkelijk minder mensen. Het is amerika dus als we boven zijn kopen wij ook een ijsje (net als alle anderen). We rijden naar de camping. Moeten in de rij voor de registratie. Gelukkig heeft Klaas gereserveerd. Alles is vol. Het is heel druk hier. We slapen midden in het bos. Geen stroom en geen water. Dat is even wennen, maar wel heel avontuurlijk. Wij hebben een zaklamp mee. Er wordt voor beren gewaarschuwd. Als je eten of zo buiten laat staan dan halen de rangers je ’s nachts uit bed. Ik ben niet bang voor beren, heb pindakaas bij me. Als we geïnstalleerd zijn moet de generator aan want we hebben zoveel foto’s, die moeten eerst op de computer. Ook moeten de batterijen opgeladen worden. Wat een prachtige dag hebben we beleefd, wat is de natuur woest en lieflijk tegelijk. We genieten van alles wat we hier zien; het kleine bloemetje dat hier in het wild groeit en dat bij ons als gekochte plant in de tuin staat.

In de camper werkt de verlichting ’s avonds gelukkig wel. Jammer maar we hebben geen toegang tot internet. In heel Yellowstone heeft alleen de westelijke ingang deze mogelijkheid.