Canada2008

Zondag 10 augustus (koud 18 graden maar droog met wat zon)

 

We staan om 06.30 op, want we moeten om 08.30 bij een hotel staan, want daar worden we opgehaald voor het raften. Eerst even 3 kilometer lopen, met een behoorlijk lege maag, maar we hebben brood meegenomen. De koffieshop is open, Mees en ik halen koffie met een lekker broodje. Omdat het nog zo vroeg is, lopen overal eekhoorntjes. Het busje komt precies op tijd en nadat we nog een paar mensen hebben opgepikt, gaan we naar het raftingcentre. In de bus krijgen we het verhaal te horen dat gisteren de bus 3 en ½ uur heeft moeten omrijden, omdat er een aardverschuiving is geweest. Deze heeft waarschijnlijk plaats gevonden op het moment dat wij in het bezoekerscentrum in Lake Louise zijn aangekomen. Zelfs de instructeur is behoorlijk onder de indruk van deze aardverschuiving. De snelweg en het spoor helemaal onder de blubber. Dit kost de staat 1 miljoen per uur als de snelweg niet gebruikt kan worden. Het is daarom van groot belang dat de wegen en het spoor zo snel mogelijk weer open gaan.

 

In de bus op weg naar de “Kicking Horse River“ wordt ons verteld wat we allemaal aankrijgen, rubberen schoenen, wetsuit, fleecetrui en een regenjack. De instructeur legt uit dat het water “refreshing” is en niet koud, steenkoud of vrieskoud, want het is 4 tot 6 graden. Er wordt verteld waar we ons kunnen omkleden en dan kunnen we naar de boten. We krijgen uitleg van een Engelsman Chris. Je hoort duidelijk het verschil tussen het Engels en het Amerikaanse taaltje. Chris legt ons de commando’s uit die we tijdens het varen kunnen krijgen, zoals

Stop -> stoppen met peddelen en je goed vasthouden

Hangon -> met 2 handen vasthouden want het kan heftig worden

Down -> gelijk op de bodem van de boot gaan zitten

Peddle forewards en Peddle backwards.

Dit moeten we toch kunnen onthouden. Ook wordt ons verteld wat er allemaal kan gebeuren, en als je het dan te eng vindt, mag je nog terug en kan je het geld terug krijgen. Als je uit de boot valt, kan het wel even duren voordat je teamgenoten je weer in de boot trekken, want dat doen ze pas als ze klaar zijn met lachen. Maar wij zijn bikkels en gaan snel met onze instructeur Ted de boot in. Wij zijn samen ingedeeld met een familie van 5 personen. De vader Don zat met ons achterin en ging met Mees peddelen. Sandra en ik helemaal achterin. Bij de 1^e golven is het gezicht van Sandra een foto waard, eerst een beetje angstig, maar al gauw komt het gezicht op lachen. Ted heeft het in de gaten dat Sandra en ik nog niet erg nat zijn, dus wordt de boot gedraaid en krijgen we een dikke golf over ons heen! Het is alleen maar lachen en totaal niet eng. Ted heeft de boot goed onder controle en we stoppen voordat we het stukje Shotgun en Portage Rapid af gaan. Elke versnelling heeft een naam gekregen. Als je Shotgun en Portage Rapid vanaf de kant ziet, is dat behoorlijk heftig. We krijgen instructie hoe we gaan varen en waar we op moeten letten. Deze 2 versnellingen duren maar 1 minuut. Het is een hele ervaring en best wel heftig, maar iedereen stikt van de lach en krijgt het water overal naar binnen.

 

Aan het einde van de tocht mogen we nog even in de rivier aan de boot hangen. Ik kan het niet laten om dit te proberen, maar het is koud, heel koud en na een paar minuten word ik weer in de boot getrokken, maar ik moet zo vreselijk lachen, dat ik niet meer overeind kan komen. In plaats dat Sandra even helpt, blijft die ook maar lachen. (Sandra: Dat is ook logisch dat ik lach, want ze ziet eruit als een vis op het droge zodra ze weer in de boot komt!!!)

 

We gaan met elkaar in de bus terug naar het raftingcentre voor thee, koffie of chocolademelk met koek. Het is echt goed verzorgd. Ook laten ze gelijk de foto’s zien die tijdens de tocht gemaakt zijn. We hebben de foto’s besteld, maar die komen op een CD naar Nederland, dus we kunnen geen foto op de weblog plaatsen. We stappen weer in de bus die ons terug brengt naar Lake Louise en de dames kunnen het niet laten om even weer in de winkeltjes te kijken, met het gevolg dat er weer geld wordt uit gegeven aan sokken, broek, shirt en vestje..

 

Het was een heerlijke dag vol spanning en ontspanning voor de lachspieren.

 

Mees, Sandra en Marijke.