Canada2008

Zaterdag 16 augustus (warm en droog  en weer  tegen de 30 graden)

 

We moeten op tijd opstaan, want om half 10 staat het busje met onze gids klaar. De naam van onze gids is Hans (een Nederlander dus). Er wordt gelukkig nog gezegd dat we zwemkleding mee moeten nemen, dus snel nog even naar de camper. Hans is sinds april in Canada samen met zijn vriendin. Hij is gids en zij werkt in het dorp. Zo voorzien ze in hun onderhoud en genieten zo ook van Canada. Hans heeft veel over de omgeving, natuur en wetenswaardigheden gelezen, dus kan heel veel vertellen en doet dat best op een leuke manier. Het verdere gezelschap bestaat uit een vrouw uit Zwitserland en een stel uit Lyon. Het wordt dus een Europees uitstapje.

We gaan naar een uitkijktoren en kunnen zo over het hele park kijken. Nou, niet helemaal, want het park is zo groot als Nederland. Het uitzicht is schitterend en Hans vertelt over de bosbranden die hier zijn geweest, hoe de bergen aan hun namen zijn gekomen (veelal vernoemd naar het gesteente waaruit het bestaan. We gaan naar verschillende stroomversnellingen, en ook naar watervallen. Ergens op een zeer verlaten plek staat een vervallen boerderij. Deze is bewoond geweest tot ergens in de jaren 50 door een familie bestaande uit vader, moeder en 3 kinderen. Een van de kinderen woont nog in Wells Gray en wil niet dat het huisje in het park wordt platgebrand. Het moet gewoon door de natuur worden “opgegeten”. De beide ouders liggen boven het huisje begraven en op hun graf heeft afgelopen zomer 2 lelies gebloeid.

We gaan naar de volgende stop en dat is Clear waterlake. Dit is het schoonste meer in Canada, 25 km lang en op sommige plaatsen 400 meter diep. We gaan op dat meer kanoën en omdat het zo warm is, heeft niemand hiertegen bezwaar! De kano’s gaan in het water en Hans springt er ook maar even in en raad ons aan dit ook te doen. Geen haar op ons hoofd die daar aan denkt, want het water is erg koud. We worden gewaarschuwd, dat zonnebrandcrème niet in het water mag komen, en mag niet geplast worden in het water, want zo proberen ze het meer schoon te houden. Helaas mag er wel met motorbootjes gevaren worden maar natuurorganisaties proberen dat tegen te gaan. Gelukkig zijn er maar 2 motorbootjes op het meer en verder alleen kano’s. We peddelen naar de overkant en leggen bij een strandje aan. Ik kan het niet laten en ga onmiddellijk zwemmen om lekker af te koelen. Dan begint het grote gespetter en al snel volgen Mees en Sandra het water in. De fransman en de Zwitserse gaan ook nog zwemmen. Daarna volgt een heerlijke lunch en Hans heeft nog een paar leuke spelletjes die we met elkaar hebben gedaan.

Daarna peddelen we nog een stukje verder en via de overkant weer terug naar de startplaats. Onderweg blijven we elkaar maar nat gooien en dat is met dit warme weer heel verfrissend. Hierna gaan we naar de rivier Clear Riverom te kijken naar de zalmen die omhoog zwemmen. We hebben geluk en die veel kleine zalmpjes, maar ook een paar hele grote boven het water uitspringen.

De laatste stop is bij de waterval Helmcken falls Deze is 149 meter hoog en dus hoger dan de Niagara-watervallen. Heel indrukwekkend en mooi om te zien. Iedereen is van de hele dag verzadigd en we gaan terug naar de camping. We gaan de saloon in om met elkaar een biertje te drinken. Het blijft er niet bij één natuurlijk en omdat we daar ook gaan eten blijven we gewoon maar zitten zonder ons eerst op te tutten voor het eten. Hans vindt het ook gezellig bij ons en zijn vriendin komt er ook bijzitten, maar die vindt het na 1 biertje eigenlijk alweer genoeg. We hebben op de ranch lekker gegeten, steak van de BBQ met salade, bonen en gepofte aardappel. Het toetje was heerlijke chocoladecake met slagroom. Daarna nog koffie en thee en op naar de camper. Toch nog één afzakkertje (likeurtje) en dan naar bed, want morgenvroeg gaan Mees en Sandra “wild kijken” om 5 uur ’s morgens.