Canada2008

Donderdag 21 augustus 2008 (Regen, daarna droog en niet zo warm 22 graden)

 

Al vroeg ongeveer kwart voor 8 horen we telkens toeteren vlak bij onze camper. We denken, tjeempie kunnen die mensen niet op een andere manier afscheid van elkaar nemen. Op een gegeven moment ben ik het zat en doe het gordijntje open. Ik zie dat het de parkwachters zijn die naast onze camper staan. Op dat moment denk ik “er zal wat aan de hand zijn”. Snel een pyjama aangeschoten en de deur open gedaan. Of wij zo snel mogelijk onze camper van de plek af willen halen, waarop ik heel verbaasd reageer. Er zit een beer in de boom. Ik kijk bij de eerste boom bij de deur omhoog en ja hoor en zit een zwarte beer met 2 kleintjes in de boom. Mees en Sandra snel kijken en Mees moest naar buiten om de elektriciteit af te koppelen. Best wel een beetje eng om zo naar buiten te gaan. Het gaat allemaal goed en we worden naar een andere plaats gedirigeerd. Mees en Sandra gaan snel terug met video en fototoestel om alles op te nemen.

 

Het is maar een stukje teruglopen en ja hoor daar zit mams met d’r kroost nog in de boom. Ze wil naar beneden komen, maar dat mag niet. Er wordt vuurwerk met een enorme knal afgestoken. Waarom dat gebeurt is mij niet duidelijk, aangezien ze haar toch graag uit de boom willen hebben.

Het is eigenlijk best een zielig tafereel. De beer weet niet zo goed wat ze moet doen, dus kruipt ze nog maar een stukje verder naar boven. Die twee boefies er achteraan natuurlijk.

Opnieuw vuren ze 3 vuurwerk kanonkogels af. En ja hoor ze komt naar beneden. Die twee kleintjes denken, ik zit hier wel lekker. Dus de moeder blijft een beetje rondhangen, dan komen ook de twee kleintjes uit de boom en lopen ze over de camping naar achteren. De parkwachter vuurt zijn geweer nog af, met losse flodders neem ik aan.

Later horen we van iemand van het park dat ze haar weggejaagd hebben tot achter de heuvels.

Van een meneer die de prullenbakken leegt hoor ik dat deze moederbeer 3 jongen heeft. Ze komt de hele zomer al op de camping. De ene keer heeft ze één jong bij d’r en dan weer 3. Vandaag dus 2. Ze komt omdat ze denkt dat er eten te halen is. Hoewel je bij de ingang foldertjes meekrijgt dat je alle etensresten weg moet doen, zijn er altijd mensen die dat natuurlijk weer niet doen. Eigenwijs.

Ik heb de beren prima op de film kunnen zetten, met geluid zelfs (van de beer dan natuurlijk). Een mooie belevenis!! (Sandra)

 

Na dit berenverhaal kan onze dag niet meer stuk, maar we moeten wel vertrekken omdat we naar Vancouver eiland gaan en we moeten de pont hebben. We komen veel te vroeg aan, maar dat geeft niet; misschien kunnen we een pont eerder hebben. Helaas 2 campers voor ons is de boot vol en we moeten dus wachten. We kunnen voor 1 uur naar een dorpje lopen (2 minuten) en daar hebben we lekker koffie gedronken uiteraard met wat lekkers. In de winkeltjes slagen we weer voor een paar cadeautjes voor het thuisfront. Dan gaan we de boot op en het is mooi weer, wel wat kil maar de zon schijnt. Op het bovendek waait het behoorlijk maar het uitzicht maakt alles goed. In de verte zien we Vancouver eiland liggen in de wolken, dus we vrezen dat het daar niet echt lekker weer is. Als we achterom kijken zien we Vancouver liggen; een schitterend gezicht op een mooie stad met een grote brug! Op een gegeven moment wordt het te koud op het bovendek, dus we verkassen naar beneden. Daar lekker even shoppen en dan lezen. Zelf val ik eventjes in slaap. Dan zien we het eiland en het weer is mooi, dus we hebben weer geluk.

 

Eerst gaan we naar het bezoekerscentrum om te vragen waar onze camping is. We worden weer super geholpen en we kunnen ook gelijk het Whale-watchen boeken, dus dat is ook geregeld. En nu maar op naar de camping. We krijgen plaats 138 toegewezen, maar als we daar aankomen is de plaats al bezet. Het zullen ook weer eens geen Nederlanders zijn. Zij hebben plaats 139 en staan dus verkeerd. Geen probleem wij pakken 139 wel en dat is een nog mooiere plaats. We kijken uit op zee en zijn door bomen en bosjes afgescheiden van de buren. Even later komt er nog een camper en die heeft ook 139, maar die sturen we gewoon terug naar de receptie.

 

We gaan met elkaar kijken wat we de komende dagen nog kunnen doen en we willen nog zoveel, maar de tijd is beperkt. We klagen niet hoor, want deze vakantie is tot nu toe super en heel gezellig geweest. Maar als je leest wat je hier nog allemaal kan doen, willen we best nog wel een poosje langer blijven. Misschien kan het thuisfront hiervoor iets regelen en op het werk vertellen dat we er nog niet aankomen.

Mees en Sandra zijn nu hout aan het halen, want we willen vanavond een kampvuur gaan maken, ik weet niet wie de grootste pyromaan is, maar ze gaan hun gang maar! Morgen gaan we walvissen kijken, dus op tijd naar bed om uitgerust aan weer een spannende dag te beginnen. Tot morgen!