Fotoalbum
AbonnerenEen druk programma. 's Ochtends vroeg, 9 uur, werden we door een KOA medewerker met een busje naar New Orleans gebracht (gratis shuttle van deze KOA). Heerlijk om de stad weer te zien. Voor Lisa was het de eerste keer. Om 1 uur hadden we een swamp tour gereserveerd, dus moesten we de tijd vol zien te maken in het French Quarter, dit was echter geen enkel probleem en we waren zelfs de laatste die de bus inkwamen, ze waren op ons aan het wachten...
We hebben Lisa het kleine Voodoo museum laten zien. Erg spooky..
Het bleek dat Wim Kok een aantal jaren geleden dit ook bezocht had en hij had blijkbaar indruk gemaakt. Van hieruit zijn we naar de French Market gelopen waar we een verfrissend drankje hebben genuttigd. Terwijl Kees foto's maakte hebben Jose en Lisa wat winkeltjes bezocht en zijn zo naar Jackson Square gegaan. Het diner voor vanavond bij Muriels gereserveerd en naar de Riverwalk Mall gelopen. Daar hebben we een Po'Boy, lokale specialiteit, gegeten, die overigens heerlijk was, en dat was de reden dat we zo laat bij de bus aankwamen. Gelukkig mochten we er nog in en na een rit van een half uurtje kwamen we aan bij de swamps.
Het was een hele bijzondere tocht. We hebben heel veel alligators gespot en gekiekt.
We hebben het verschil tussen een swamp en een marsh geleerd. Een swamp is water op land (ongevaarlijk), en marsh is land op water (zeer gevaarlijk, dodelijk zelfs). En we weten waar het Spaanse Mos zijn naam aan te danken heeft. De indianen die de Spanjaarden ontmoeten hadden geen gezichtsbeharing en waren zeer onder de indruk van de bebaarde gezichten van de Spanjaarden. Het mos leek op die baarden en zo onstond de naam.
Kees heeft ook nog een babyalligatortje vastgehouden. Iets wat Lisa zich voorgenomen had ook te doen, maar toch het liet af weten vanwege de angst voor het kleintje.
Terug in New Orleans zijn we naar het aquarium gegaan. Heel erg leuk was dat. Veel zeepaardjes, kwalletjes en clownsvisjes. Op de Mall hebben we lekker gewinkeld, souvernirs gekocht en 2 jurken voor Jose in een kledingswinkel met een leuke medewerkster die uit de Seychellen kwam en eigenlijk Amerika niets vond, te warm.
Na ons netjes te hebben aangekleed, zijn we via Bourbon Street naar Muriels gelopen. Halverwege hebben we bij een gezellig restaurant/bar nog wat gedronken. Een leuke barkeeper die familie in België had en veel te vertellen had.
Bij Muriels hebben we heerlijk gegeten! We werden bediend door Jeff en Jamie, hele aardige obers. Het eten was verukkelijk en het verhaal van het gebouw was bijzonder. In de 19e eeuw heeft de eigenaar met een gokverslaving het huis verspeeld waarna hij niet meer thuis bij zijn vrouw en kinderen durfte te komen en zich op zolder heeft opgehangen (dit bevordert de eetlust). Men zegt dat zijn geest nog rondwaart en daarom is er elke avond een tafel voor hem gedekt. Het restaurant is vernoemd naar 1 van zijn dochters.
Een taxi bracht ons terug naar de camping. Waar het gigantisch geregend had en wij, sufferds, hadden de ramen opengelaten waardoor onze bedden en Lisa's pyjama en onze mascotte, Pinkelotje (een knuffel van een kat die we in North-Carolina, na groot gemis van onze eigen poezen, gekocht hebben), helemaal doorweekt!!
