Vanochtend een aangename temperatuur. Het vochtigheidsgehalte is een stuk lager door de regenbuien.
Om tien uur verlieten we de camping, op weg naar de Sunny State! We verlieten New Orleans in stijl: enorme regenbuien denderden op ons neer. Het was zo heftig, dat je niets meer voor ogen kon zien.
Een vreselijk moment voor ons allen toen een auto enorm ging slippen en recht op ons afkwam. Kees kon hem nog net ontwijken. We waren er alledrie van overtuigd dat de klap zou komen.
Nadat we dit hadden laten zakken, reden we over de kilometers lange brug van Lake Pontchartrain. Je kon werkelijk niets zien, de lucht was volledig grijs, er viel alleen maar regen, het meer en de brug waren niet te onderscheiden. Ons enig houvast was de auto voor ons. Iedereen reed stapvoets in kolonne, terwijl de bliksemflitsen naar de aarde schoten. (Klinkt dramatisch he) We zullen weten dat we in de subtropen zijn!
Toen we de overkant eenmaal hadden bereikt, klaarde het weer wat op. Af en toe nog een stevige bui. De reis verliep verder voorspoedig. We waren rond drie uur op een prachtige plek aangekomen. Emerald Beach, Navarra. We kozen voor een plaats aan de Golf.

Een wit prive-zandstrandje met palmen, ligstoelen. Wat wil je nog meer? Een houten pier(tje) de Golf in met aan het eind twee bankjes. Wat een magnifiek uitzicht! Romantiek alom.