Fam. Möhring

 Om half tien stipt verlieten we het RVpark te Augusta voor de laatste rit. De koffers zijn gepakt, de camper opgeruimd. De interstate naar Atlanta is rustig en een beetje saai. Tijd voor koffie dus! We stopten bij een lieftallig dorpje, Madison. Het klopte helemaal met het beeld van een Amerikaans stadje: komend vanaf de snelweg tankstations, grote winkels en de bekende Wendy's, Mac, KFC etc, dan prachtige villa's in een bosrijke omgeving en vervolgens het stadje met een vriendelijk pleintje waaromheen oudere huizen, een gemeentehuis. De sheriff die vriendelijk groetend rondloopt (how 're y'all doing folks). We dronken een cola (geen koffie te krijgen bij dit Italiaans restaurant). Tot onze verbazing hoefden we niet te betalen. Zo is het drankje gemeengoed geworden! Maar waar maak je dat nou mee?

Rond 1 uur waren we bij Cruise America gearriveerd even ten zuiden van Atlanta. Administratie snel en soepel afgewikkeld en met de cab naar het hotel. Een typisch vliegveld hotel met weinig luxe en erg veel zakelijkheid. We missen nu al de vriendelijkheid en gastvrijheid van het zuiden.
Met de shuttle naar het vliegveld en vandaar met de metro downtown (dat was wel een prima tip van het hotel) om daar The New World of Coca Cola te bezoeken.

Prachtige en gelikte PR-presentatie die veel happiness moet veroorzaken ( en dat ook doet!) maar ook prima inzicht geeft in de grootsheid van het merk. Wat ook erg leuk was, was dat aan het einde van je museumbezoek, er grote pilaren stonden waaruit je 64 verschillende colasmaken van over de hele wereld kon proeven. Dat lieten we ons niet voorbij gaan! Ook kregen we een origineel Coca-Cola flesje mee!!!
De maker (Pemberton) wordt gelukkig ook alle eer gedaan. 
Daarna nog wat door de stad gelopen maar die kon ons allen eigenlijk niet bekoren. Geen hart, veel chaos, bedelaars, armoede alom en volstrekt geen sfeer. Apart is te merken dat je als blanke in de minderheid bent.
Wel nog buiten gegeten om onze laatste avond op vakantie te vieren. Lekker gegeten met een leuke bediening door een Algerijnse jongeman. De stad nodigde niet uit om nog wat te slenteren. De terugweg ging moeizaam doordat de shuttle van het hotel niet kwam opdagen. Uiteindelijk dus maar een taxi genomen.