op reis in de USA

De laatste hele dag in de USA...

Wat een mooie en sympathieke stad is San Fransisco toch! We voelen ons hier echt thuis, het doet inderdaad heel Europees aan. Het weer is prachtig vandaag. De zon schijnt, het is helder en toch is het fris buiten. Fijn dus. Na een typisch Amerikaans ontbijt (keus uit koffie, thee, jus en toast met jam of bagel met smeerkaas.... Esmee vond het maar karig en vroeg zich af waarom we toch niet in het Hilton zaten...) besloten we China town te gaan verkennen. We wandelen er heen en de toegangspoort wekt grote verwachtingen. Wat een teleurstelling die volgt. Het lijkt wel een aaneenschakeling van Action-winkels waar eigenlijk weinig echt Chinees aan te ontdekken valt... dat hebben we binnen een uur wel gezien! Via de trans-american Pyramid en Coit Tower, komen we uit op de beroemde Lombard Street.


Dat is echt een mooi stukje SF. Een rijke buurt, dat is wel duidelijk, met mooie Victoriaanse huizen, steile straatjes en dan deze haarspelbochtjes! (Doet me denken aan die serie van vroeger "the streets of San Fransisco" met die rechercheur met die dikke aardbeienneus....)

In deze buurt ontdekken we ook een lommerrijk en heel intiem speeltuintje waar de kinderen zich even kunnen uitleven. We raken er aan de praat met een heel spontane Zwitserse vrouw die met een (zwarte) Amerikaan samen een kindje heeft en hier woont. Ze vertelt honderduit over het leven in deze stad en de verschillen met Die Schweiz...

Natuurlijk ontdekken we hier verderop ook een ambachtelijke ijsmakerij waar we heerlijk ijs eten, Arthur probeert Lychee-ijs en smaakt goed!


















Met de authentieke cablecar belanden we in de baai op het strand. Hier is het gezellig druk en we strijken neer bij het water. Juul heeft binnen no time natuurlijk alles nat, en rent lekker in zijn onderbroek over het strand. Esmee houdt het wat bescheidener maar ze vermaken zich prima met elkaar...

Er is vanaf hier van alles te zien: grote containerschepen die met misthoorn de baai invaren. De Golden Gatebrug ligt in een permanente dikke mistflard die zich in horizontale richting over de baai uitstrekt. Heel bizar om te zien. Af en toe doemt er uit de dikke wolk een schip op. Er zijn langeafstandszwemmers actief in de baai, er strijken toeristen neer, er zijn locals die even komen uitrusten aan het water. Een politieagent op de fiets,  jong en oud en wij.... het is hier heerlijk! We realiseren ons nu echt dat dit de laatste dag van de vakantie is en dat we morgen weer in het vliegtuig naar huis zitten.



Per toeval komen we nog even bij het San Fransisco  Maritiem National Park terecht. Een soort scheepvaartmuseum. En ja hoor, tot Esmee's grote vreugde kan ze hier ook nog een badge verdienen en als Junior Ranger worden ingelijfd....Een leuke verrassing!

We besluiten de dag met een etentje in een visrestaurant in de haven. Arthur
waagt zich aan krab, de kinderen fish en chips en Nadja probeert het lokale vispannetje uit. Dit blijkt een vreemd gerecht: een rond zuurdesembrood wordt uitgehold waarna er allerlei schelpdieren, krabbenpoten en een soort van tomatensaus door elkaar worden gehusseld. Niet echt heel lekker maar ook niet vies. Tja, 's lands wijs, 's lands eer zullen we maar zeggen.

De laatste rit naar het hotel volbrengen we weer met de cable car. Dat is wel grappig, want die lijn loopt vrijwel direct van ons hotel naae de baai waarna hij weer omkeert. Een mooie rechtstreekse verbinding dus.
Na zo;n dag is het weer fijn om terug te keren in de beslotenheid van een hotelkamer.. even lekker douchen en de kindjes slapen als otters. Arthur pakt de tassen en koffers in (onze inpakkampioen) en dan gaat op tijd het lichtje uit. Morgen om 12.00 uur staat de taxi voor de deur.
Hopelijk zitten er geen sinistere figuren in het vliegtuig en kunnen we zonder vertraging naar huis vliegen. (Vanochtend bij het ontbijt, waar de tv natuurlijk niet ontbrak, zagen we dat er two Dutch guys in Amsterdam were arrested but no terrorist links so far etc etc... een opgewonden stem begeleidde vage beelden van Schiphol, Emsterdem. Na dit schokkende wereldnieuws was het volgende item een 70-jarige grandma die een tasjesrover van zich af had geslagen. Ze werd persoonlijk geinterviewd en stond de reporter enthousiast te woord... wereldnieuws dus. Die Amerikanen hebben inderdaad geen benul wat er zich in de rest van de wereld afspeelt. Daar hoor of zie je hier nauwelijks iets van. )

Tot snel dus!
Heel veel liefs van ons allemaal....