West Canada 2008

Vroeg opstaan vanochtend, want voordat we met de ferry overgaan naar Vancouver, willen we de Butchart Gardens bezoeken. Niet dat we nu zulke groene vingers hebben, maar toch. Het ontstaan van die tuin is natuurlijk wel leuk. Butchart  was de de eerste die hier cement heeft geproduceerd, en de tuin is gedeeltelijk aangelegd in de uitgeputte groeves. De tuin ligt op een uniek stukje, met een eigen baai. Opvallend is, dat veel van de gebruikte beplanting ook in nederland veel voorkomt. Wat je niet zou verwachten, want wij vinden dat meer een boerenplant, is een heel gedeelte met dahlia’s. Die bloemen worden hier en door veel Japanners wel heel erg mooi gevonden. De japanse tuin spreekt mij wel het meeste aan, iets rustiger van kleur, voornamelijk groen, met ook veel waterelementen.

Vanaf de Butchart gardens rijden we naar de ferry, dat gaat zo voorspoedig dat we er al rond half een zijn. We hebben een reservering voor de boot van twee uur, maar deze is lang niet vol, dus laten we onze reservering omzetten. Snel een broodje eten en dan gaan we aan boord. Het is lekker warm, dus blijven we buiten aan dek. We denken otters te zien, maar volgens Cor zijn het zeehonden.

Het kost ons ruim een uur om naar noord  Vancouver te komen, en we willen nog wel even de Capilano suspension bridge zien, de toegangsweg ligt achter onze camping.

Wannner we daar aankomen lijkt het allemaal wel erg commercieel en we besluiten naar de camping te rijden.

Als we  later op de avond buiten zitten, wordt Thomas  in de wasserette  door een insect gestoken. Al snel krijgt hij een allergische reactie, van top tot teen. Bij de receptie wordt een ambulance gebeld, en na een onderzoek, besluiten ze toch om hem mee te nemen naar het ziekenhuis. Gelukkig nemen de symptomen af na  wat pillen, en na onderzoek en een uur aan alle apparaten nemen we een taxi terug naar de camping.