yannick lia tom to the states

 

 

Om 5.30 op, koffie met peuk en om een uur of 6 zijn Martijn en Bianca er.

Zij zullen ons naar Schiphol brengen.

 

 

De vlucht naar Frankfurt heeft een uur vertraging maar om 11 uur komt er toch beweging in de 737. Yannick zit naast me, zijn 1^e vlucht, reuze spannend!

Hij vindt het wel wat eng maar toen we in beweging kwamen werd het toch wel leuk. De start vond hij geweldig. En wat een uitzicht!

 

Toen we in Frankfurt aankwamen waren we te laat voor het vliegtuig naar Toronto en we moesten een andere vlucht boeken. En wat denk je, we moesten eerst van Frankfurt naar Londen, van Londen naar Washington en van Washington naar Toronto. Dus we waren ’s nachts rond een uur of 3 in het hotel. Dat was een lange dag, we zijn 24 uur onderweg geweest, terwijl je normaal er 10 uur over doet.

 

 

 Na een korte nacht om een uur of 9 wakker.

Een ontbijt met scrambled eggs en bacon (is erg goed), verder geroosterd brood en jam en lots of coffee. Dr is ook ranja, vindt Yannick heerlijk.

We willen Mississauga wel even in maar vervoer is een probleem, de TCC, de bus en metro staken. Dus gelopen naar downtown Mississauga, wat gewinkeld in de mall.

 

 

Onderweg kwamen we deze brandweerwagen tegen. Op een kruispunt was net een ongeval gebeurd en Yannick heeft toen deze foto gemaakt.

 

Vanmorgen gebeld met Fran, we zijn denk ik vlg. week dinsdag bij hun.

’s Middags om 3 uur de camper opgehaald. Eerst uitleg over e.e.a. en om half vijf reden we! Moest even wennen maar het rijdt echt mooi. Heb hier destijds veel gereden in een Van en dat is dit ook, alleen breder en langer. Het verkeer, geen moeite mee.

We zijn naar een KOA (Kamping Of America) camping bij Milton gereden, zo,n 30 kilometer zuid van Toronto. Daar in de buurt hebben we in een steakhouse gegeten.

 

Naar Milton gereden, bij het station de camper neergezet en met de bus naar Union station Toronto.

 

Downtown Toronto mooie wolkenkrabbers gezien en op de CN tower geweest, 447 meter hoog. Een geweldig uitzicht!

De lift was al een attractie:de vloer was van glas, net als een deel van het ronde gebouw op het 1^e uitzichtpunt. Wij moesten er eerst wel aan wennen, op een glazen vloer staan, 350 meter hoog, Yannick had hier geen moeite mee.

 

 

 

Het was helder weer, veel foto,s gemaakt. Buiten op het balkon was het wel erg koud op die hoogte.

 

 

 

Weer terug met de GO train. Op station Milton stond iemand frozen pizza,s (reclamestunt, een nieuw soort pizza) uit te delen, we hebben natuurlijk alle drie 1 meegenomen.

 

Nog steeds zijn de koffers er niet! Vandaag zelf maar naar het vliegveld gegaan. Gemeld bij United airlines, na een uur wachten kwam de supervisor erbij en toen waren 3 van de 4 vrij snel terecht. De laatste staat vrijwel zeker nog in de terminal van Britisch Airways en zal morgen bij het hotel in Missisauga worden bezorgd.

We zijn de 401 easth  gereden tot Whitby, daar geslapen bij de Wall-Mart.

Campers mogen op het parkeerterrein van deze winkelketen overnachten, lekker goedkoop voor wie op doorreis is en zij hopen natuurlijk op wat klandizie.

 

Alle grote wegen heten hier de highway, ook de snelwegen. De max. snelheid is voor alle verkeer 100 km, ook vrachtauto’s.

Om je route uit te stippelen: volg het highway nummer en denk er om welke kant je op moet: north; south; east of west. Op de borden staat dan bv. “hgw 401 south”, i.p.v. de naam van steden of dorpen. Afslagen worden benoemd met de naam van de zijstraat.

 

 

We gaan naar Algonquin park, 1 van de grootste parken van Canada, (Brabant en Limburg).

Een paar mooie dagen gehad, droog weer, meer Nederlanders ontmoet (1 stel was voor ons bij Canadream, hun zoon en Yannick trokken veel met elkaar op).

Jammer genoeg geen rendieren gezien, het is nu wel de tijd ervoor maar alles in Canada is een paar week later door de extreme winter. Ook door die lange strenge winter zijn de wegen erg slecht. Highway 401 is een ramp, veel asfalt kapot gevroren, ik ga niet harder dan 90 km, want anders rammelen alle potten en pannen in de kasten.

.s Avonds bij het kampvuur gezeten met een lekker wijntje, in de wildernis van Canada, dr ligt hier nog sneeuw! Tis doodstil, alleen de dieren hoor je, machtig mooi!

 

We maken een tocht door het bos, we komen bij een waterval, we zien boompjes plat, omgeknaagd door bevers, we zien een beverdam.

 

Vanmorgen weer een tocht gemaakt, de waterval voorbij, en nu een stuk langs de rivier.

Om ca. 13.00 vertrokken, we rijden weer terug het zuiden in tot de Wall-Mart bij Whitby waar we woensdag ook stonden. We waren er om een uur of zeven. Vanaf hier is het niet zo ver meer naar Salem waar Edo en Eefje wonen waar we morgen heen gaan.

 

Om een uur of negen vertrokken, het was rustig op de wegen rond Toronto. We gaan eerst langs het hotel in Mississauga, maar hopen dat die 4^e koffer dr nou ook is.

En zowaar! Hij staat er!

Nu via highway 401 (die loopt van noord naar zuid door een groot deel van Ontario) tot aan Guelph. Na Guelph hier en daar even vragen want Salem is zo klein (500 inw.) dat het niet op de kaart staat.

Om half twee waren we bij Edo en Eefje. Na een kop koffie en broodjes met een heerlijke donut het huis bekeken, een mooi groot huis. Yannick vond vooral de basement leuk, een kelder onder het hele huis door.

Edo (mijn vroegere chef, ze zijn vorig jaar geëmigreerd, vandaag zijn ze hier precies een jaar) doet hier in Canada hetzelfde als in Nederland:bij een poederfabriek, Gay Lea. Ik mag er niet in maar hij kan op z’n pc de beeldschermbesturing laten zien zodat ik toch een indruk van het bedrijf krijg. Naast melkpoeder maken ze ook boter en slagroom. De werkwijze komt veel overeen met e.e.a. bij ons.

Om een uur of vijf begon Edo met de nog nieuwe barbecue, in de garage want its raining cats and dogs (pijpenstelen).

We krijgen ribsteaks, Eefje was bezig met de rest van de maaltijd.

 

Om zes een heerlijk diner bij hun gehad, aardappeltjes, worteltjes, broccoli, salad en lekker kluiven op de ribsteaks. Ook Yannick ging dit goed af en vond het lekker. Alleen de aardappels koken ze hier in de schil en dat vond hij toch wel erg raar.

Daarna nog een kop koffie en met Edo naar buiten (het was weer droog, het kan hier erg hard regenen maar meestal wordt het na een paar uur weer mooi weer) om te roken.

Het is inmiddels bijna acht uur en ik krijg wat haast, als het niet echt nodig is rij ik liever niet in het donker.

Op de heenweg zagen we bij Guelph een Wall-Mart en daar slapen we vannacht.

 

Vandaag gaan we naar Niagara Falls, een rit van anderhalf uur. We gaan daar naar een KOA camping, kunnen we e.e.a. in de camper weer in orde maken (water tanken, accu’s van de camera weer opladen).

Via Hamilton over de grote brug, in Niagara Falls de camping vlot gevonden.

Het is wel een dure, 50 dollar (gangbaar is 25-30 dollar, ca. 20 euro) maar deze heeft veel luxe: een binnenzwembad met whirlpool en een schitterende speeltuin.

 

’s Middags om half twee zijn we op weg gegaan naar de watervallen, 5 km lopen maar wel de moeite waard, The street of fun, er reed veel oud Amerikaans spul rond: Pontiac Firebird, Chevrolet Camaro, een jaren 50 Bel Air, toermotoren (Goldwing; Harley’s) en een enkele Kawasaki.

 

Na een uur waren we bij de watervallen, eerst langs Skylon tower, door het park en we zagen de Amerikaanse Falls. Lia dacht eerst:”is dit alles?”, maar deze zijn een stuk kleiner dan aan de Canadese kant.

Een geweldig gezicht, al dat water dat naar beneden valt, 1,5 miljoen liter per minuut.

Terwijl we steeds dichter naar de Canadese Falls liepen steeds foto’s gemaakt en gefilmd, welbekend voor er vaker is geweest: er is een deel langs de weg waar het “regent”, damp dat overwaait.

Daarna “behind the Falls” geweest,regenkleding aan, met de lift een stuk naar beneden en dan door een tunnel tot achter de waterval, viel ons nogal tegen, alleen maar mist en regen.

 

Eenmaal weer boven zijn we in de stad een pizza gaan eten.

Toen was het een uur of acht, het begon al wat te schemeren, tijd om terug te gaan, naar boven in de Skylon tower. De lift is een gele cabine die je langs de