op pad met de camper

Vanmorgen om 8.15 uur op. We gaan naar de Navajo indianen die de zeggenschap hebben over de Antelope Canyon. Een groot deel van Arizona is in handen van de Navajo indiaan. En dat is aan veel dingen te merken, zoals onderhoud (veel achterstallig) en de prijzen. Het is de duurste staat van Amerika. Wij gaan met de camper naar de plek vanwaar de tochten naar de Antelope canyon worden georganiseerd. Je nadert een soort niet geasfalteerde parkeerplaats. Voordat je daar op mag rijden moet je een kassa voorbij waar 12$ betaald moet worden voordat je de parkeerplaats op mag. Eenmaal op de parkeerplaats kan je de camper stallen waarna je naar een hokje gaat om in te boeken voor de Antelope canyon. Die kost uiteraard weer afzonderlijk geld. Een beetje vreemde situatie, maar goed de Navajo indiaan wordt er niet slechter van. We konden met de tour van 10.00 uur mee. We vonden het wat vreemd omdat we het al 10 over 10 hadden. Blijkt in Arizona de tijd een uur te moeten worden teruggezet. We hadden dus nog alle tijd en waren dus om 7.15 uur opgestaan. En dat was best wel vroeg voor een rustige vakantiedag. We rijden naar de Antelope canyon, ongeveer 10 minuten rijden, waarna we uitstappen om door de Antelope canyon te wandelen. Daarvoor was een uur uitgetrokken.

Het was een prachtige tocht door de canyon. We hadden een zeer goede gids die veel vertelde over deze canyon. Er zijn ongeveer 200 foto's gemaakt en met heel veel moeite is hiervan een selectie van ongeveer 40 stuks in het foto-album op internet gezet. Het zijn soms bizarre, wonderschone, vreemde, onherkenbare plaatjes geworden in verschillende kleuren. Flitsen mocht niet dus de scherpte is niet altijd even optimaal. Rond de middag zijn we weer op de camping. We brengen de middag al babbelend door met een ander nederlands echtpaar dat hier ook op de camping staat. Was een gezellige middag geworden. We hadden ook prachtig weer met veel temperatuurwisseling. In de zon zat zelfs Joke in een T-shirt met korte mouwen maar kom je in de schaduw dan kon je bijna schaatsen zou koud was het dan. We doen de boottocht uiteindelijk niet. Het is toch ruim 5 uur varen en Joke is niet zo een vaarbeest. Ook hebben we inmiddels verschillende arches gezien, al missen we nu de grootste ter wereld. Morgen trekken we dus weer verder richting de Grand Canyon. Als de weg nog open is nemen we eerst de Noordelijke rim. We zien wel.